Scholten wie in soan fan de spoarwei-arbeider Koop Scholten (1872-1923) en Antje Gerbens (1870-1956); nei't syn heit wurk krige yn Fryslân hold er de rest fan syn libben yn dy provinsje ta, útsein syn stúdzjejierren. Yn 1923 gie er nei it Steds Gymnasium Ljouwert dêr't er yn 1929 foar it eineksamen slagge. Dêrnei studearre er teology oan de Universiteit Leien. Al yn 1929 skreau er in toanielstik, en yn dyselde tiid skreau er oer de lettere nammekundige en heechlearaar Fryske taal- en letterkunde Jelle Hindriks Brouwer (1900-1981). Syn earste dichtbondel ferskynde yn 1931. Yn 1935 sette er wurk fan Samuel Taylor Coleridge oer yn it Frysk. Fan 1936 ôf oan publisearre er yn it Frysk, en yn it Frysk jierboek. Boppedat wie er belutsen by de Kristlike Fryske Mienskip. Fierdersoan sammele en publisearre er gedichten op muzyk, 'foar it húsgesin'.
Scholten wie (frijsinnich) Nederlânsk-Herfoarme predikant fan efterinoar Oldeholtwolde (1935), fan 1938 ôf Lippenhuzen en fan 1942 ôf Skingen; yn dat lêste plak ferstoar er yn 1944 nei in sykte yn de âldens fan 34 jier, nei't er yn augustus fan dat jier noch beroppen wie nei de gemeente Bears-Jelsum.