Garland fûn de oarspronklike begjinregels te somber en regisseurVincente Minnelli wie it mei har iens en liet se troch Martin feroarje. De oarspronklike regels wiene: "Have yourself a merry little Christmas / It may by your last / Next year we may all be living in the past": "Fier foar dysels in fleurich lyts krystke / It soe wolris dyn lêste wêze kinne / Takom jier kinne we allegear skoan yn it ferline libje" (d.w.s. dea wêze). Garland har ferzje fan it liet waard ek útbrocht as single troch platemaatskippijDecca Records en berikte it 27e plak yn 'e Billboard-hitlisten. It ûntjoech him ta in tige populêr ferske, benammen mank de Amerikaansketroepen dy't yn 'e Twadde Wrâldoarloch fochten.
Yn syn autobiografy bewearde Martin folle letter dat hysels sawol de lietteksten as de meldijen skreaun hie foar alle nije lieten yn Meet Me in St. Louis, en dat Ralph Blane dêr hielendal net by belutsen west hie. Neffens Martin soed er tastien hawwe dat Blane dêr yn gelikense mjitte foar neamd en royaltys foar útbetelle krige, om't hy (Martin) dat sels ferkeard regele hie, sadat "dizze bizarre sitewaasje" syn eigen skuld wie. Hy wiet dat oan syn "nayf en freeslik gebrek oan talint foar saaklike dingen".
Frank Sinatracovere it liet foar it earst yn 1948, en letter died er dat nochris yn 1957 en 1963. Foar de ferzje fan 1957 naam er kontakt op mei Hugh Martin, oan wa't er fertelde dat syn nije albumA Jolly Christmas ("In Fleurige Kryst") hiet, en frege oft er Have Yourself a Merry Little Christmas net wat "opfleurje" koe. Dêrop ferfong Martin de regel "Until then we'll have to muddle through somehow" ("Oant dy tiid moatte we mar sjen dat we it op 'e iene of oare manear rêde") troch "Hang a shining star upon the highest bough" ("Hingje in strieljende stjer oan 'e heechst tûke"). Hy paste ek wat lytsere dinkjes oan; sa feroare er de dantiid yn 'e notiid, sadat it fokus fan it liet ferkood waard fan in ferwachting fan in bettere takomst nei in fiering fan hjoeddeistige gelokkigens.