Bogumił
Płeć
|
męskie
|
Język (i)
|
polski i czeski
|
Imieniny
|
13 stycznia, 18 stycznia, 26 lutego, 10 czerwca, 3 listopada, 20 grudnia
|
Znaczenie
|
Słowo
|
Bóg + mił
|
Znaczenie
|
„miły Bogu”, „ten, któremu los sprzyja”
|
Alternatywne nazwy
|
Warianty obcojęzyczne
|
Bohumil (cz.)
|
Odpowiednik dla płci przeciwnej
|
Bogumiła
|
|
BogumiłⓘBogumił, Bogomił, Bogmił, Bogomieł, Bogmieł, Bogumieł – staropolskie imię męskie. Wywodzi się ze złożenia członów: Bog- („Bóg”, ale pierwotnie w znaczeniu „los, dola, szczęście”) oraz -mił („miły”). Oznacza więc: „miły Bogu” (lecz uprzednio mogło znaczyć „ten, któremu los sprzyja”). Imiona słowiańskie ze składnikami Bog- (np. Bogumił czy Bogusław) mogą być także słowiańskim naśladownictwem irańskich imion używanych w czasach od VI do IV wieku p.n.e., takich jak Bagafarna („mający sławę od Boga”).
Bogumił imieniny obchodzi: 13 stycznia[1], 18 stycznia[1], 26 lutego[1], 10 czerwca[1], 3 listopada[1] i 20 grudnia.
Żeński odpowiednik: Bogumiła.
Podobne imiona staropolskie: Bogdał, Bogdaj, Bogdasz, Bogdan, Bohdan, Bogudar, Boguchwał, Bogumysław, Bogurad, Bogusąd, Bogusław, Bogwiedz.
Osoby o tym imieniu:
Zobacz też
Przypisy