Schemat budowy wewnętrznej dwóch metamerów skąposzczeta. (4) – oskórek Oznaczenia wszystkich liczb:
1 – światło jelita,
2 –
tyflosolis ,
3 – szczecinki,
4 – oskórek,
5 – naczynia krwionośne,
6 –
nabłonek ,
7 – mięśnie okrężne,
8 – przegroda międzysegmentowa,
9 – kanalik zakończony otworem wydalniczym,
10 –
metanefrydium ,
11 – segmentalny
zwój nerwowy .
Oskórek [1] [2] , kutykula [1] [2] , kutikula [2] (łac. cuticula ) – wytwór nabłonka pokrywający ciało wielu bezkręgowców [1] [2] (m.in. nicieni [1] , pierścienic [1] , stawonogów [1] [2] ) oraz osłonic [1] . Niekiedy wyściela także ich ektodermalne narządy wewnętrzne[2] . Chroni ciało przed urazami, utratą wody oraz drobnoustrojami . Jego budowa różni się pomiędzy poszczególnymi grupami zwierząt. U nicieni i pierścienic w jego skład wchodzą głównie elastyczne białka [1] . U stawonogów natomiast jest on zbudowany w dużej części z chityny (połączonej z węglanem wapnia oraz fosforanem wapnia ), stanowiąc sztywny zewnętrzny szkielet [1] [2] .
W większości przypadków oskórek jest co jakiś czas zrzucany i tworzy się nowy – zjawisko to nosi nazwę linienia . Do momentu stwardnienia nowego oskórka organizm rośnie. Wyjątek stanowią wieloszczety tworzące tzw. domki, które nie przylegają ściśle do ciała, przez co nie krępują wzrostu[1] .
Przypisy