Piero Marini (ur. 13 stycznia 1942 w Valverde ) – włoski duchowny rzymskokatolicki , doktor nauk teologicznych w zakresie liturgiki , arcybiskup , mistrz papieskich ceremonii liturgicznych w latach 1987–2007, przewodniczący Papieskiego Komitetu ds. Międzynarodowych Kongresów Eucharystycznych w latach 2007–2021.
Życiorys
Abp Piero Marini był jednym z najbliższych współpracowników Jana Pawła II (obok Stanisława Dziwisza ).
Piero Marini jako mistrz ceremonii przy Janie Pawle II .
Święcenia kapłańskie przyjął 27 czerwca 1965, następnie rozpoczął służbę w kurii rzymskiej jako liturgista , co było zgodne z jego doktoratem w tej dziedzinie (początkowo praca w komisji do spraw realizacji reformy liturgicznej według założeń Soboru Watykańskiego II ). Od 1970 w Św. Kongregacji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów . Pełnił tam funkcję prywatnego sekretarza prefekta kongregacji – kardynała Arturo Tabery Araoz , a od 1985 – funkcję podsekretarza tejże kongregacji[1] [2] .
W międzyczasie Marini współpracował z Prefekturą Ceremonii Papieskich, jako specjalista od posoborowej liturgii. Następnie zorganizował Urząd Ceremonii Papieskich . Od 23 lutego 1987 do 1 października 2007 kierował nim jako mistrz papieskich ceremonii liturgicznych . Od 1 października 2007 jest Przewodniczącym Komitetu Organizacyjnego Kongresów Eucharystycznych[1] [2] .
W 1986 Jan Paweł II wyniósł go do godności prałata honorowego Jego Świątobliwości oraz mianował go nadzwyczajnym protonotariuszem apostolskim . Od 14 lutego 1998 biskup tytularny Martirano (święceń biskupich udzielił mu 19 marca 1998 papież z towarzyszeniem kardynałów Sodano i Macharskiego ), a od 29 września 2003 arcybiskup. Piero Marini był notariuszem na konklawe w kwietniu 2005[2] .
13 września 2021 papież Franciszek przyjął jego rezygnację, złożoną ze względu na osiągnięcie wieku emerytalnego.
18 maja 2022 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie [3] .
Przypisy
Linki zewnętrzne
Piero Marini [online], catholic-hierarchy.org [dostęp 2003-09-29] (ang. ) .
Prefekt ceremonii papieskich
Mistrz papieskich ceremonii liturgicznych
¹ – delegato per le ceremonie pontificie (delegat na uroczystości papieskie ), pełnił urząd głównego ceremoniarza tymczasowo, na czas reformy liturgii.
16 października 1978 – 2 kwietnia 2005
Biografia
Pontyfikat
Upamiętnienie
Dramaty i książki
Dokumenty papieskie
Współpracownicy