Nils Olov Richard Richardsson (ur. 1 lutego 1974 w Undersåker) – szwedzki snowboardzista, wicemistrz olimpijski i mistrz świata.
Kariera
W Pucharze Świata zadebiutował 28 listopada 1996 roku w Tignes, gdzie zajął 12. miejsce w slalomie równoległym (PSL). Tym samym już w swoim debiucie wywalczył pierwsze pucharowe punkty. Na podium zawodów pucharowych po raz pierwszy stanął 5 marca 1997 roku w Grächen, kończąc rywalizację w snowcrossie na trzeciej pozycji. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Włoch Alex Voyat i Austriak Willi Wieser. Łącznie 21 razy stawał na podium zawodów PŚ, odnosząc przy tym cztery zwycięstwa: 20 listopada 1997 roku w Zell am See i 11 lutego 2001 roku w Berchtesgaden wygrywał w PSL, 18 lutego 2000 roku był najlepszy w gigancie równoległym (PGS), a 19 stycznia 2002 roku w Bardonecchii triumfował w gigancie. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1997/1998, kiedy to zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, a w klasyfikacji slalomu wywalczył Małą Kryształową Kulę. Rok wcześniej był trzeci w klasyfikacji snowboardcrossu, a w sezonie 2000/2001 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji slalomu równoległego.
W 1999 roku wywalczył złoty medal w gigancie równoległym na mistrzostwach świata w Berchtesgaden. Pokonał tam dwóch Austriaków: Stefana Kaltschütza i Haralda Waldera. Był też między innymi czwarty w slalomie podczas mistrzostw świata w San Candido w 1997 roku, gdzie w walce o podium lepszy był Anton Pogue z USA. W 1998 roku wystartował na igrzyskach olimpijskich w Nagano, gdzie zajął 24. miejsce w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Salt Lake City wywalczył srebrny medal w gigancie równoległym, plasując się między Philippem Schochem ze Szwajcarii i Chrisem Klugiem z USA. Brał też udział w igrzyskach olimpijskich w Turynie w 2006 roku, gdzie w tej samej konkurencji był dwunasty.
W 2006 roku zakończył karierę.
Jego ojciec, Per-Olov Richardsson, uprawiał narciarstwo alpejskie.
Osiągnięcia
Puchar Świata
Miejsca w klasyfikacji generalnej
Miejsca na podium
Grächen – 5 marca 1997 (snowcross) – 3. miejsce
Bardonecchia – 9 marca 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce
Morzine – 15 marca 1997 (slalom równoległy) – 2. miejsce
Zell am See – 20 listopada 1997 (slalom równoległy) – 1. miejsce
Sölden – 30 listopada 1997 (slalom równoległy) – 3. miejsce
Les Gets – 7 marca 1998 (slalom równoległy) – 2. miejsce
Sestriere – 29 listopada 1998 (gigant) – 3. miejsce
Whistler – 10 grudnia 1998 (supergigant) – 3. miejsce
Morzine – 6 stycznia 1999 (gigant równoległy) – 3. miejsce
Park City – 5 lutego 1999 (slalom równoległy) – 2. miejsce
Olang – 11 listopada 1999 (gigant równoległy) – 3. miejsce
Sestriere – 30 listopada 1999 (gigant równoległy) – 3. miejsce
Morzine – 9 stycznia 2000 (slalom równoległy) – 3. miejsce
Sapporo – 18 lutego 2000 (gigant równoległy) – 1. miejsce
Livigno – 16 marca 2000 (slalom równoległy) – 2. miejsce
Whistler – 11 grudnia 2000 (gigant równoległy) – 3. miejsce
Berchtesgaden – 11 lutego 2001 (gigant równoległy) – 1. miejsce
Ruka – 14 marca 2001 (gigant równoległy) – 2. miejsce
Bardonecchia – 19 stycznia 2002 (gigant) – 1. miejsce
Berchtesgaden – 8 lutego 2004 (gigant równoległy) – 2. miejsce
Sungwoo – 25 lutego 2005 (slalom równoległy) – 2. miejsce
- W sumie 4 zwycięstwa, 7 drugich i 10 trzecich miejsc.
Linki zewnętrzne