W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji z orszańskiego wiejskiego okręgu wyborczego nr 38[2]. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego[3]. W latach 1996–1997 pełnił funkcję I zastępcy przewodniczącego Rady Najwyższej. W czasie kryzysu konstytucyjnego w 1996 roku był jednym z przywódców zjednoczonej opozycji przeciwko prezydentowi Alaksandrowi Łukaszence. Wielokrotnie występował na łamach niepaństwowej prasy, w tym każde antykomunistycznej, usiłując zapobiec referendum 24 listopada[1]. 27 listopada 1996 roku, po dokonanej przez Łukaszenkę kontrowersyjnej i częściowo nieuznanej międzynarodowo zmianie konstytucji, nie wszedł w skład utworzonej przez niego Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Zgodnie z Konstytucją Białorusi z 1994 roku jego mandat deputowanego do Rady Najwyższej zakończył się 9 stycznia 2001 roku; kolejne wybory do tego organu jednak nigdy się nie odbyły[4].
W 1998 roku przeszedł do pracy w dyplomacji i został radcą ambasady Republiki Białorusi w Mołdawii[1].
Życie prywatne
Wasil Nowikau jest żonaty, ma dwie córki[1]. W 1995 roku mieszkał w Mińsku[2].
Centrum Naukowo-Analityczne „Białoruska Perspektywa”: Kto jest kim w Białorusi. Białystok: Podlaski Instytut Wydawniczy, 2000, s. 313, seria: Biblioteka Centrum Edukacji Obywatelskiej Polska – Białoruś. ISBN 83-913780-0-4.