Grielen
De grielen (Burhinidae) vormen een familie van vogels waarvan de griel (Burhinus oedicnemus) de bekendste soort is.
| Grielen | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||
| Kaapse griel (Burhinus capensis) | |||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||
| |||||||||
| Familie | |||||||||
| Burhinidae | |||||||||
Afbeeldingen op  Wikimedia Commons
| |||||||||
Grielen op  Wikispecies
| |||||||||
| |||||||||
De grielen (Burhinidae) vormen een familie van vogels waarvan de griel (Burhinus oedicnemus) de bekendste soort is.
Kenmerken
De meeste grielen zijn beschuttend bruin, grijs en geelachtig, met brede strepen bezijden de kop. Het voornaamste kenmerk zijn de grote ogen en de stevige snavel. Ook hebben ze lange, onbevederde poten en lange vleugels.
Leefwijze
Hun voedsel bestaat uit grote insecten, kleine reptielen, amfibieën, schaaldieren, weekdieren, wormen, nestvogels en kleine zoogdieren.
Verspreiding en leefgebied
Hoewel de vogel behoort tot de steltloperachtigen die zich meestal ophouden in waterrijke gebieden, hebben de grielen een voorkeur voor halfwoestijnen en andere droge gebieden met een tropisch klimaat, maar ook twee soorten in meer gematigde klimaatgebieden in Europa en Australië.
Taxonomie
Uit moleculair genetisch onderzoek sinds 2003 aan de fylogenie van de steltloperachtigen blijkt dat de grielen, samen met de Magelhaenplevier en de ijshoenders (Chionididae) een eigen clade vormen binnen de orde Charadriiformes.[1]
De familie telt 10 soorten. De geslachten Esacus en Hesperoburhinus zijn afgesplitst van het geslacht Burhinus omdat ze opvallende verschillen vertonen.[2]
- Geslacht Burhinus (6 soorten waaronder de gewone griel)
- Geslacht Hesperoburhinus (2 soorten van het Westelijk halfrond)
- Geslacht Esacus (2 soorten, rifgriel en grote griel)
Afbeeldingen
-
Schilderij van een griel (Burhinus oedicnemus) -
Caribische griel (Hesperoburhinus bistriatus) -
Rifgriel (Esacus magnirostris)
bearbeitet.jpg)
- ↑ (en) Baker,A.J., Pereira, S.L. & Paton, T.A., 2007. Phylogenetic relationships and divergence times of Charadriiformes genera: multigene evidence for the Cretaceous origin of at least 14 clades of shorebirds. Biol. Lett. 3(2):205-210. full text
- ↑ (en) Gill, F., Wright, M. & Donsker, D. (2024). IOC World Bird Names (version 14.1).
- Encyclopedie der dieren, (1993) IBS Establishment Balzers, Liechtenstein.
· 
· 
Content Disclaimer
Informasi ini disarikan dari Wikipedia dan disajikan kembali untuk tujuan edukasi. Konten tersedia di bawah lisensi CC BY-SA 3.0. Kami tidak bertanggung jawab atas ketidakakuratan data yang bersumber dari kontribusi publik tersebut.
- The information displayed on this website is sourced in part or in whole from Wikipedia and has been adapted for the purpose of restating it. We strive to provide accurate and relevant information, however:
- There is no guarantee of absolute accuracy. Wikipedia is an open, collaborative project that can be edited by anyone, so information is subject to change.
- It is not intended to constitute professional advice. The content displayed is for informational and educational purposes only. For important decisions (e.g., medical, legal, or financial), please consult a professional.
- Content copyright. Wikipedia is licensed under the Creative Commons Attribution-ShareAlike License (CC BY-SA). This means that content may be reused with appropriate attribution and shared under a similar license.
- Responsible use. Any risk arising from the use of information from this website is entirely the responsibility of the user.