June Squibb
Squibb op het filmfestival van Cannes in 2025.
Algemene informatie
Volledige naam	June Louise Squibb
Geboortedatum	6 november 1929
Geboorteplaats	Vandalia, Illinois
Land	Verenigde Staten
Opleiding gevolgd aan	Cleveland Play House, HB Studio
Werk
Jaren actief	Jaren 1950–heden
Beroep(en)	Acteur
Handtekening
Portaal    Film

June Louise Squibb (Vandalia, 6 november 1929)^[1] is een Amerikaanse actrice. Haar carrière beslaat zeven decennia. Ze ontving nominaties voor onder meer een Oscar, Tony Award en een Golden Globe.^[2]

Haar oorsprong ligt in de wereld van theater. Ze maakte haar Broadwaydebuut in 1959 in de musical Gypsy.^[3] Ruim dertig jaar later maakte ze haar filmdebuut met een bijrol in de romantische komedie Alice (1990). Daaropvolgend was ze te zien in in onder meer de films The Age of Innocence (1993), Meet Joe Black (1998) en About Schmidt (2002). Ook verscheen ze in diverse televisieseries, waaronder Ghost Whisperer (2005-2007), Girls (2014) en Shameless (2016). Voor haar vertolking in de roadmovie Nebraska (2013) werd Squibb genomineerd voor de Oscar voor beste vrouwelijke bijrol.

Squibbs eerste filmhoofdrol was in de actiekomedie Thelma (2024).^[4] Een jaar later speelde ze opnieuw een hoofdrol in de tragikomedie Eleanor the Great (2025). Daarnaast sprak ze stemmen in voor de animatiefilms Ralph Breaks the Internet (2018), Toy Story 4 (2019), Soul (2020), Inside Out 2 (2024) en Zootropolis 2 (2025).

In 2025 keerde ze terug naar Broadway voor het toneelstuk Marjorie Prime.^[3] Voor haar optreden ontving ze een Tony Award nominatie.

Squibb werd geboren in Vandalia, Illinois.^[5] Haar vader Lewis Squibb werd tijdens de Tweede Wereldoorlog uitgezonden als marinier.^[5][6] Na zijn terugkeer werkte hij als verzekeringsagent. Haar moeder JoyBelle Squibb was een bekende pianospeler en maakte op jongere leeftijd muziek voor stomme films.^[5][6] Na de geboorte van haar dochter werd ze een huismoeder.^[6] Van jongs af aan wist Squibb dat ze wilde acteren.^[4] Ze haalde veel plezier uit optreden; op school speelde ze in toneelstukken, en was ze een cheerleader en majorette.^[6]

Ze begon haar loopbaan als actrice in musicals in St. Louis.^[7] In 1951 verhuisde ze naar Cleveland, Ohio.^[6] Daar volgde ze een opleiding aan het Cleveland Play House, een regionaal theatergezelschap.^[4] Tijdens haar opleiding richtte ze zich op zang en komische rollen. In 1953 trouwde ze met haar eerste man Edward, die eveneens een acteur was.^[8][9] Samen verhuisden ze naar New York in 1957.^[9] Hun huwelijk eindigde in een scheiding in 1959.^[8] Eenmaal in New York trainde Squibb bij HB Studio.^[7] Later trouwde ze met haar tweede man Charles, een acteerdocent.^[8] Hij moedigde haar aan om meer serieuze rollen te spelen.^[4] Het stel bleef 40 jaar samen, tot zijn overlijden in 1999.^[8]

Bij het Cleveland Play House speelde Squibb onder meer in de producties Marseilles, The Play's the Thing, The Heiress, Detective Story en Ladies in Retirement.^[10] Op 27-jarige leeftijd verhuisde ze voor haar carrière naar New York, waar ze de daaropvolgende twintig jaar wijdde aan theater.^[4][11] Kort nadat ze verhuisd was, verscheen ze in de off-Broadway show The Boy Friend.^[11] Volgens Squibb begonnen mensen dankzij deze rol haar op straat te herkennen. Voor haar Broadwaydebuut in 1959 verving ze de actrice die Electra speelde in de oorspronkelijke uitvoering van Gypsy.^[3] Datzelfde jaar speelde ze in de off-Broadway revival van Lend an Ear.^[7]

Op 38-jarige leeftijd speelde Squibb mee in The Happy Time (1968), een musical die werd genomineerd voor de Tony Award voor Beste Musical.^[7] Deze rol beschouwde ze als haar grootste Broadway rol tot dan toe.^[12] Daarnaast speelde ze in Gorey Stories (1978) ^[13] In 1985 verscheen ze in een aflevering van CBS Schoolbreak Special.^[6]

Naast musicaloptredens verdiende Squibb gedurende deze periode geld als model voor True Detective tijdschriften, trad ze op tijdens cruises en werkte ze rond Kerstmis als hulpje van de kerstman in winkelcentra.^[6]

Op 61-jarige leeftijd maakte Squibb haar filmdebuut met een bijrol in Woody Allens romantische komedie Alice (1990).^[4] Castingdirector Ellen Lewis introduceerde haar vervolgens bij regisseurs Martin Brest en Martin Scorsese, waarna ze gecast werd in respectievelijk Scent of a Woman (1992) en The Age of Innocence (1993). Doordat ze in een korte tijd in drie films speelde, verwierf ze al gauw de reputatie van filmactrice.^[4] In 1995 verscheen ze in de Broadwayproductie Sacrilege.^[13] Daaropvolgend speelde ze bijrollen in de films In & Out (1997) en Meet Joe Black (1998).^[14] Op televisie was Squibb in de jaren negentig te zien in All My Children (1993) en Law & Order (1995-1999).

In 2002 speelde Squibb naast Jack Nicholson in de tragikomedie About Schmidt, waarin ze zijn echtgenote speelde.^[14] Daarna verscheen ze onder meer in de films Far from Heaven (2002), Welcome to Mooseport (2004) en Just Add Water (2008). De eerste helft van de jaren 2000 had Squibb kleine televisierollen in onder meer ER (2003), Just Shoot Me! (2003), Judging Amy (2003-2004), Two and a Half Men (2005) en The Bernie Mac Show (2005). Van 2005 tot 2007 had ze een terugkerende rol in de serie Ghost Whisperer, als oma van Jennifer Love Hewitts personage. Van 2008 tot 2009 speelde ze Pearl in de soapserie The Young and the Restless.^[14] In 2011 speelde ze Stella Gordon in het toneelstuk Dividing the Estate, waarvoor ze lovende recensies ontving.^[7]

In 2013 vertolkte Squibb de rol van Kate Grant in de roadmovie Nebraska, geregisseerd door Alexander Payne. Payne schreef de rol speciaal met Squibb in gedachten.^[7] Haar optreden werd zeer positief ontvangen. Filmrecensent Peter Travers van Rolling Stone noemde haar optreden "priceless" en beschreef het als Oscarwaardig.^[15] Todd McCarthy van The Hollywood Reporter schreef dat Squibb met haar "colorful litany of complaints" voor de meeste lachmomenten in de film zorgt.^[16] Tom Linay van The Huffington Post schreef dat de actrice elke scène steelt waarin ze verschijnt.^[17] Hij noemde haar vertolking zijn favoriete filmperformance van dat jaar. Voor Squibbs rol in Nebraska werd ze genomineerd voor onder meer een Academy Award voor beste vrouwelijke bijrol en een Golden Globe voor beste vrouwelijke bijrol.^[2] Ze won onder meer de Boston Society of Film Critics Award en een Satellite Award.

Daaropvolgend verscheen ze in de televisieseries Girls (2014), Devious Maids (2014) en Modern Family (2016).^[14] Ze werd opgenomen in de Hall of Fame van het Cleveland Play House voor 2014/2015.^[18] In 2015 speelde Squibb naast Blythe Danner in de film I'll See You in My Dreams.^[14] Later datzelfde jaar verscheen ze in de kerstfilm Love the Coopers. In 2016 had ze een gastrol als Sheldons grootmoeder in The Big Bang Theory. Ze had een terugkerende rol in de series Shameless (2016) en Good Girls (2018-2019). Ze verscheen in de films Other People (2016), Father Figures (2017), Blow the Man Down (2019), Palm Springs (2020), Hubie Halloween (2020), The Humans (2021) en Family Squares (2022).^[14] Naast haar film- en televisiewerk bleef Squibb actief in het toneel. In 2018 speelde ze de rol van Josie, wat oorspronkelijk het personage Joe is, in de Broadwayproductie van Waitress.^[19] Ze was daarmee de eerste vrouw die deze rol vertolkte.

In 2024 kreeg Squibb op 94-jarige leeftijd haar eerste filmhoofdrol in de actiekomedie Thelma.^[4] Veel van de stunts in de film voerde ze zelf uit. Voor haar vertolking ontving de actrice nominaties voor onder meer een Independent Spirit Award, Satellite Award en een Saturn Award.^[2] Ze won de 5e Critics Choice Super Awards voor beste actrice in een actiefilm. In 2024 speelde ze eveneens in de zwarte komedie Don't Tell Mom the Babysitter's Dead.^[14] Ze sprak de stem in van Nostalgie in de Pixar film Inside Out 2. Ook speelde ze in een aflevering van American Horror Stories.

In 2025 vertolkte ze de hoofdrol in Eleanor the Great, het regiedebuut van Scarlett Johansson.^[20] In de film deelt ze het scherm met onder meer Erin Kellyman. Daarnaast deed Squibb stemwerk voor Zootropolis 2.^[14] Datzelfde jaar keerde ze terug naar Broadway in de productie Marjorie Prime van toneelschrijver Jordan Harrison.^[21] Ze vertolkte de titelrol van Marjorie en had Cynthia Nixon en Danny Burstein als tegenspelers. De voorstelling werd geregisseerd door Anne Kauffman. Hoewel het toneelstuk gemengde recensies ontving, werd Squibbs optreden overwegend positief beoordeeld.^[21][22][23] In 2026 werd de actrice genomineerd voor een Tony Award voor haar rol in Marjorie Prime.^[24] Op 96-jarige leeftijd werd ze daarmee de oudste persoon ooit die voor een Tony Award in een acteercategorie werd genomineerd. De vorige recordhouder was Lois Smith, die in 2020 op 89-jarige leeftijd een Tony Award won.

In de jaren vijftig bekeerde Squibb zich tot het Jodendom.^[25] Dit deed ze voor haar eerste man die Joods was. Samen met haar tweede echtgenoot Charles heeft ze een zoon genaamd Harry, die filmmaker is.^[8]

• (en)  June Squibb in de Internet Movie Database
• (mul)  June Squibb in The Movie Database
• (en) June Squibb in de Internet Broadway Database

Zie de categorie June Squibb van Wikimedia Commons voor mediabestanden over dit onderwerp.