Państwo
|
Niemcy
|
Data i miejsce urodzenia
|
4 listopada 1976 Heidelberg
|
Wzrost
|
201 cm
|
Gra
|
praworęczny, oburęczny bekhend
|
Status profesjonalny
|
1997
|
Zakończenie kariery
|
2005
|
Gra pojedyncza
|
Wygrane turnieje
|
0
|
Najwyżej w rankingu
|
74 (10 lipca 2000)
|
Australian Open
|
2R (2001)
|
Roland Garros
|
1R (2000–2005)
|
Wimbledon
|
QF (2000, 2003)
|
US Open
|
2R (2000, 2002)
|
Gra podwójna
|
Wygrane turnieje
|
0
|
Najwyżej w rankingu
|
266 (15 lipca 2002)
|
Alexander Mark Popp (ur. 4 listopada 1976 w Heidelbergu) – niemiecki tenisista, dwukrotny ćwierćfinalista Wimbledonu w grze pojedynczej.
Syn niemieckiego nauczyciela i angielskiej urzędniczki; rodzice przenieśli się z Anglii do Niemiec w 1970 roku. Alexander Popp ma dwa obywatelstwa.
Kariera tenisowa
Treningi tenisowe rozpoczął jako 8–latek, zainspirowany wimbledońskim triumfem Borisa Beckera. Do grona tenisistów zawodowych dołączył w 1997 roku, natomiast w 2005 roku zakończył sportową karierę.
Praworęczny, z bekhendem oburęcznym, przy wzroście 2–metrowym zaliczany był do najwyższych tenisistów świata (obok Belga Dicka Normana, Marca Rosseta i później Ivo Karlovicia).
Dysponował potężnym serwisem, a najlepsze wyniki uzyskiwał na kortach o nawierzchni trawiastej. Dwukrotnie osiągał ćwierćfinał wielkoszlemowego Wimbledonu – w 2000 i 2003 roku – pokonując na londyńskich kortach m.in. Ronalda Agénora, Michaela Changa, Gustavo Kuertena, Marca Rosseta, Hiszama Araziego, Oliviera Rochusa. W 2003 roku w ćwierćfinale Wimbledonu nie wykorzystał prowadzenia 2:0 w setach z Markiem Philippoussisem (późniejszym finalistą). W 2004 roku był w 4 rundzie Wimbledonu, po wcześniejszym wyeliminowaniu m.in. Nicolása Massú. Z kortami trawiastymi związane są także pozostałe sukcesy Poppa – finał w Newport w 2004 roku (pokonał m.in. najwyżej rozstawionego Vince'a Spadeę, przegrał po dwóch tie-breakach z Gregiem Rusedskim) oraz ćwierćfinały turniejowe w Halle i Newport (oba w 2002), ćwierćfinał w Nottingham (2003). Był również w ćwierćfinale halowego turnieju w Metzu w 2003 roku oraz wygrał kilka imprez rangi ATP Challenger Tour.
Popp był raz w finale turnieju deblowego, w Newport w 2002 roku w parze z Jürgenem Melzerem, przegrywając z Bobem i Mikiem Bryanami.
Nie grał w zespole reprezentacyjnym w Pucharze Davisa. Po jego pierwszym ćwierćfinale wimbledońskim, w związku ze słabszymi występami Brytyjczyków Tima Henmana i Grega Rusedskiego, pojawiły się w prasie sportowej spekulacje o możliwościach powołania go do brytyjskiej reprezentacji, jednak Popp nie był zainteresowany ewentualnym powołaniem.
W rankingu gry pojedynczej Popp najwyżej był na 74. miejscu (10 lipca 2000), a w klasyfikacji gry podwójnej na 266. pozycji (15 lipca 2002).
Finały w turniejach ATP World Tour
Legenda
|
Wielki Szlem
|
Igrzyska olimpijskie
|
Tennis Masters Cup / ATP Finals
|
ATP Masters Series / ATP Tour Masters 1000
|
ATP International Series Gold / ATP Tour 500
|
ATP International Series / ATP Tour 250
|
Gra pojedyncza (0–1)
Końcowy wynik |
Nr |
Data |
Turniej |
Nawierzchnia |
Przeciwnik |
Wynik finału
|
Finalista
|
1.
|
11 lipca 2004
|
Newport
|
Trawiasta
|
Greg Rusedski
|
6:7(5), 6:7(2)
|
Gra podwójna (0–1)
Końcowy wynik |
Nr |
Data |
Turniej |
Nawierzchnia |
Partner |
Przeciwnicy |
Wynik finału
|
Finalista
|
1.
|
14 lipca 2002
|
Newport
|
Trawiasta
|
Jürgen Melzer
|
Bob Bryan
Mike Bryan
|
5:7, 3:6
|
Bibliografia