W latach 1925–1931 był uczniem Prywatnego Koedukacyjnego Gimnazjum w Łunińcu, w 1935–1938 odbył zasadniczą służbę wojskową w 4 pułku lotniczym w Toruniu, w trakcie której (1937) ukończył kurs pilotażu na samolocie RWD-8. W 1938 w stopniu kaprala przeniesiony do rezerwy, został frezerem w fabryce amunicji w Kraśniku. We wrześniu 1939 ewakuowany na wschód, internowany k. Brześcia nad Bugiem, po zwolnieniu wrócił do Łunińca, gdzie pracował w upaństwowionych przez Sowietów fabrykach. 21 czerwca 1941 aresztowany przez NKWD i uwięziony w Jelcu, potem w Kirowie, 9 września 1941 zwolniony na mocy amnestii. Pracował w zakładach metalowych w obwodzie kirowskim.
Kapitan Michał Jakubik zastępca dowódcy 1 pułku lotnictwa myśliwskiego „Warszawa” w rozmowie po locie bojowym
W 1943 ukończył Szkołę Wojsk Pancernych im. Puszkina w Rybińsku. Od maja do lipca 1943 był podoficerem-instruktorem w 1 Warszawskim pułku czołgów. Od grudnia 1943 pełnił służbę w 1 pułku lotnictwa myśliwskiego „Warszawa” zajmując kolejno stanowiska: pilota, starszego pilota, dowódcy klucza, zastępcy dowódcy 3 eskadry ds. polityczno-wychowawczych (od 29 października 1944), zastępcy dowódcy pułku ds. politycznych (od 1 stycznia 1945 do czerwca 1946). Brał udział w lotach bojowych na szlaku 1 Armii Wojska Polskiego od Warszawy do Berlina.
Zastępca dowódcy 2 Samodzielnego pułku lotniczego ds. politycznych w Warszawie – 20.07.1946
Dowódca 2 Samodzielnego pułku lotniczego w Warszawie – Babicach – 18.02.1947
Zastępca szefa Wydziału Wyszkolenia Bojowego w Dowództwie Wojsk Lotniczych w Warszawie – 01.03.1947 – 18.11.1947
W latach 1961–1965 radny Wojewódzkiej Rady Narodowej w Bydgoszczy[1]. 29 kwietnia 1966 w związku z pogarszającym się stanem zdrowia przeszedł do dyspozycji MON. Zmarł 28 października 1966 w Łodzi. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A14-1-16)[2]. W imieniu Wojska Polskiego przemówienie pożegnalne wygłosił Główny Inspektor Lotnictwa gen. Jan Raczkowski.
Był zasłużonym wychowawcą kadr lotnictwa i jednym z pionierów PRL-owskiego lotnictwa wojskowego, a także pierwszym w PRL pilotem z polskim obywatelstwem awansowanym na stopień generalski. Jego imieniem nazwano Zespół Szkół Zawodowych nr 1 w Łasku (1980).