|
Państwo
|
Ukraina
|
Data i miejsce urodzenia
|
20 lipca 1992 Dniepropetrowsk
|
Wzrost
|
172 cm
|
Gra
|
praworęczna, oburęczny backhand
|
Zakończenie kariery
|
aktywna
|
Gra pojedyncza
|
Wygrane turnieje
|
0 WTA, 4 ITF
|
Najwyżej w rankingu
|
100 (6 stycznia 2014)
|
Australian Open
|
1R (2014)
|
Roland Garros
|
1R (2014)
|
Wimbledon
|
1Q (2013, 2014)
|
US Open
|
1Q (2013, 2014)
|
Gra podwójna
|
Wygrane turnieje
|
9 WTA, 24 ITF
|
Najwyżej w rankingu
|
29 (31 stycznia 2022)
|
Australian Open
|
3R (2018)
|
Roland Garros
|
QF (2024)
|
Wimbledon
|
QF (2024)
|
US Open
|
3R (2021)
|
|
Nadija Kiczenok (ur. 20 lipca 1992 w Dniepropetrowsku) – ukraińska tenisistka, reprezentantka kraju w Pucharze Billie Jean King.
Kariera tenisowa
Starty w zawodowych turniejach rozpoczęła w październiku 2006 roku, biorąc udział w turnieju ITF w Podgoricy, na którym razem ze swoją siostrą, Ludmyłą Kiczenok, dotarła do finału gry podwójnej. Pierwsze sukcesy odniosła w 2009 roku, wygrywając trzy turnieje ITF w grze podwójnej. W czerwcu 2012 roku wygrała turniej singlowy w Karszy, gdzie przebiwszy się przez kwalifikacje, dotarła do finału, pokonując w nim Tadeję Majerič. W sumie w swojej karierze wygrała cztery turnieje singlowe i dwadzieścia cztery deblowe rangi ITF.
W 2010 i 2012 roku reprezentowała swój kraj w rozgrywkach Pucharu Federacji.
Także w 2010 roku zagrała po raz pierwszy w kwalifikacjach turnieju WTA – w Taszkencie, ale odpadła w drugiej rundzie. Rok później, na tym samym turnieju dotarła wraz z siostrą do finału gry podwójnej.
W kwietniu 2013 roku osiągnęła drugą setkę światowego rankingu WTA, plasując się na 193. miejscu. W styczniu 2014 zadebiutowała w pierwszej setki rankingu singlowego (100. pozycja).
Na początku sezonu 2014 razem z siostrą osiągnęły finał zawodów deblowych w Shenzhen, ulegając w nim 3:6, 4:6 parze Monica Niculescu–Klára Zakopalová. Łącznie w grze podwójnej zwyciężyła w ośmiu turniejach z szesnastu rozegranych finałów w ramach rozgrywek cyklu WTA Tour.
Historia występów wielkoszlemowych
- Legenda
W, wygrany turniej
F, przegrana w finale
SF, przegrana w półfinale
QF, przegrana w ćwierćfinale
xR, przegrana w x rundzie
Qx, przegrana w x rundzie kwalifikacji
A, brak startu
NH, turniej nie odbył się
Występy w grze pojedynczej
Występy w grze podwójnej
Występy w grze mieszanej
Finały turniejów WTA
Gra podwójna 19 (9–10)
Końcowy wynik |
Nr |
Data |
Turniej |
Nawierzchnia |
Partnerka |
Przeciwniczki |
Wynik finału
|
Finalistka
|
1.
|
17 września 2011
|
Taszkent
|
Twarda
|
Ludmyła Kiczenok
|
Eleni Daniilidu
Witalija Djaczenko
|
4:6, 3:6
|
Finalistka
|
2.
|
4 stycznia 2014
|
Shenzhen
|
Twarda
|
Ludmyła Kiczenok
|
Monica Niculescu
Klára Zakopalová
|
3:6, 4:6
|
Zwyciężczyni
|
1.
|
10 stycznia 2015
|
Shenzhen
|
Twarda
|
Ludmyła Kiczenok
|
Liang Chen
Wang Yafan
|
6:4, 7:6(6)
|
Finalistka
|
3.
|
23 maja 2015
|
Strasburg
|
Ceglana
|
Zheng Saisai
|
Chuang Chia-jung
Liang Chen
|
6:4, 4:6, 10–12
|
Zwyciężczyni
|
2.
|
4 sierpnia 2016
|
Florianópolis
|
Twarda
|
Ludmyła Kiczenok
|
Tímea Babos
Réka Luca Jani
|
6:3, 6:1
|
Finalistka
|
4.
|
9 kwietnia 2017
|
Monterrey
|
Twarda
|
Dalila Jakupović
|
Nao Hibino
Alicja Rosolska
|
2:6, 6:7(4)
|
Zwyciężczyni
|
3.
|
30 kwietnia 2017
|
Stambuł
|
Ceglana
|
Dalila Jakupović
|
Nicole Melichar
Elise Mertens
|
7:6(6), 6:2
|
Finalistka
|
5.
|
26 maja 2018
|
Strasburg
|
Ceglana
|
Anastasija Rodionowa
|
Mihaela Buzărnescu
Raluca Olaru
|
5:7, 5:7
|
Finalistka
|
6.
|
5 sierpnia 2018
|
San Jose
|
Twarda
|
Ludmyła Kiczenok
|
Latisha Chan
Květa Peschke
|
4:6, 1:6
|
Zwyciężczyni
|
4.
|
4 listopada 2018
|
Zhuhai
|
Twarda (hala)
|
Ludmyła Kiczenok
|
Shūko Aoyama
Lidzija Marozawa
|
6:4, 3:6, 10–7
|
Zwyciężczyni
|
5.
|
18 stycznia 2020
|
Hobart
|
Twarda
|
Sania Mirza
|
Peng Shuai
Zhang Shuai
|
6:4, 6:4
|
Zwyciężczyni
|
6.
|
21 marca 2021
|
Petersburg
|
Twarda (hala)
|
Raluca Olaru
|
Kaitlyn Christian
Sabrina Santamaria
|
2:6, 6:3, 10–8
|
Finalistka
|
7.
|
26 czerwca 2021
|
Bad Homburg vor der Höhe
|
Trawiasta
|
Raluca Olaru
|
Darija Jurak
Andreja Klepač
|
3:6, 1:6
|
Zwyciężczyni
|
7.
|
28 sierpnia 2021
|
Chicago
|
Twarda
|
Raluca Olaru
|
Ludmyła Kiczenok
Makoto Ninomiya
|
7:6(6), 5:7, 10–8
|
Finalistka
|
8.
|
23 października 2021
|
Moskwa
|
Twarda
|
Raluca Olaru
|
Jeļena Ostapenko
Kateřina Siniaková
|
2:6, 6:4, 8-10
|
Zwyciężczyni
|
8.
|
2 października 2022
|
Tallinn
|
Twarda (hala)
|
Ludmyła Kiczenok
|
Nicole Melichar-Martinez
Laura Siegemund
|
7:5, 4:6, 10–7
|
Finalistka
|
9.
|
12 lutego 2023
|
Linz
|
Twarda (hala)
|
Anna-Lena Friedsam
|
Nateła Dzałamidze
Viktória Kužmová
|
6:4, 5:7, 10–12
|
Zwyciężczyni
|
9.
|
16 września 2023
|
Osaka
|
Twarda
|
Anna-Lena Friedsam
|
Anna Kalinska
Julija Putincewa
|
7:6(3), 6:3
|
Finalistka
|
10.
|
7 kwietnia 2024
|
Charleston
|
Ceglana
|
Ludmyła Kiczenok
|
Ashlyn Krueger
Sloane Stephens
|
6:1, 3:6, 7–10
|
Finały turniejów WTA 125
Gra podwójna 2 (0–2)
Występy w Turnieju Mistrzyń
W grze podwójnej
Rok
|
Rezultat
|
Partnerka
|
Przeciwniczki
|
Wynik
|
2021 |
Zawodniczki rezerwowe |
Raluca Olaru |
nie wystąpiły
|
Występy w Turnieju WTA Elite Trophy
W grze podwójnej
Historia występów w turniejach WTA
- Legenda
W
|
= zwycięstwo
|
F
|
= finał
|
SF
|
= półfinał
|
QF
|
= ćwierćfinał
|
xR
|
= x runda (x – numer rundy)
|
LQ
|
= odpadła w kwalifikacjach
|
A
|
= nie uczestniczyła w turnieju
|
NH
|
= turniej nie odbywał się
|
|
- Przypisy
a
|
Uwzględniono tylko mecze rozegrane w głównej drabince turnieju.
|
b
|
Uwzględniono tylko turnieje, w których zawodniczka wystąpiła.
|
|
c
|
Statystyki całej kariery uwzględniają wyniki w turniejach WTA, ITF, kwalifikacjach do tych turniejów oraz spotkania rozegrane w Pucharze Federacji.
|
|
Q
|
Do turnieju głównego dostała się przez kwalifikacje.
|
P5
|
Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier 5.
|
P
|
Turniej w danym roku miał rangę WTA Premier
|
1000
|
Turniej w danym roku miał rangę WTA 1000.
|
500
|
Turniej w danym roku miał rangę WTA 500.
|
|
W grze pojedynczej
Turniej |
Kategoria w latach 2009–2020 |
2006 |
2007 |
2008 |
2009 |
2010 |
2011 |
2012 |
2013 |
2014 |
2015 |
2016 |
2017 |
2018 |
2019 |
2020 |
2021 |
2022 |
Tytuły |
Z–Pa
|
Turnieje WTA 1000
|
Dubaj
|
Premier 5/Premier
|
Kategoria 2
|
A
|
A
|
A
|
P
|
A
|
P
|
LQ
|
P
|
A
|
P
|
A
|
500
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Doha
|
Premier 5/Premier
|
Kategoria 2
|
A
|
NH
|
P
|
A
|
1R
|
A
|
P
|
A
|
P
|
A
|
P
|
A
|
500
|
A
|
0 / 1
|
0 – 1
|
Indian Wells
|
Premier Mandatory
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
LQ
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
NH
|
A
|
A
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Miami
|
Premier Mandatory
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
1R
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
NH
|
A
|
A
|
0 / 1
|
0 – 1
|
Madryt
|
Premier Mandatory
|
NH
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
NH
|
A
|
A
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Rzym
|
Premier 5
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Montreal/Toronto
|
Premier 5
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
NH
|
A
|
A
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Cincinnati
|
Premier 5
|
Kategoria 3
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Guadalajara
|
–
|
Nie rozegrano
|
LQ
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Tokio/ Wuhan[b]
|
Premier 5
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
Nie rozegrano
|
0 / 0
|
0 – 0
|
Pekin
|
Premier Mandatory
|
Kategoria 2
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
A
|
Nie rozegrano
|
0 / 0
|
0 – 0
|
|
0 / 2
|
0 – 2
|
W grze podwójnej
Wygrane turnieje rangi ITF
turnieje z pulą nagród 100 000 $
|
turnieje z pulą nagród 75 000 $
|
turnieje z pulą nagród 50 000 $
|
turnieje z pulą nagród 25 000 $
|
turnieje z pulą nagród 15 000 $
|
turnieje z pulą nagród 10 000 $
|
Gra pojedyncza
Uwagi
- ↑ a b c d Wystąpiła w rozgrywkach, ale przez zbyt małą liczbę punktów nie została sklasyfikowana w rankingu WTA.
- ↑ a b Do 2013 roku turniej w Tokio był w kategorii Premier 5, od 2014 spadł do rangi Premier (obecnie WTA 500), a jego miejsce zajął turniej Wuhan Open.
Bibliografia