Odznaka „Zasłużony dla Wynalazczości i Racjonalizacji” – polskie odznaczenie resortowe ustanowione 2 marca1979 i nadawane przez Prezesa Rady Ministrów jako zaszczytne, honorowe wyróżnienie nadawane osobom fizycznym za ich szczególne zasługi w dziedzinie wynalazczości i racjonalizacji, przy uwzględnieniu dorobku i działalności w pracy zawodowej oraz postawy społecznej.
Odznaka była jednostopniowa i noszona na prawej piersi. Miała kształt złoconej sześciopromiennej gwiazdy o średnicy 35 mm, z głową górnika Pstrowskiego na okrągłym i złoconym polu w centrum odznaki. Gwiazda była mocowana do prostokątnej metalowej klamry, emaliowanej na czerwono i ze złoconym obramowaniem.
Stefan Oberleitner: Ordery, odznaczenia, odznaki III Rzeczypospolitej Polskiej 1990-1999. Toruń: Adam Marszałek, 2001, s. 180-182
Uchwała nr 9 Rady Ministrów z dnia 2 marca 1979 r. w sprawie ustanowienia odznak: "Racjonalizator Produkcji", "Zasłużony Racjonalizator Produkcji" oraz "Zasłużony dla Wynalazczości i Racjonalizacji" (M.P. z 1979 r. nr 8, poz. 54)
Uchwała nr 117 Rady Ministrów z dnia 12 września 1983 r. zmieniająca uchwałę w sprawie ustanowienia odznak: "Racjonalizator Produkcji", "Zasłużony Racjonalizator Produkcji" oraz "Zasłużony dla Wynalazczości i Racjonalizacji" (M.P. z 1983 r. nr 33, poz. 180)
Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 28 listopada 1995 r. w sprawie ustanowienia odznaki honorowej "Zasłużony dla Wynalazczości", ustalenia jej wzoru oraz zasad i trybu nadawania, a także noszenia (Dz.U. z 1996 r. nr 3, poz. 17)