W 1290 doszło do podziału księstwa między braci, w wyniku czego Przemysław został władcą raciborskim. Jedną z pierwszych decyzji młodego księcia było znalezienie sobie małżonki. Wybranką Przemysława została córka władcy CzerskaKonrada II, Anna. Rok później bracia księcia raciborskiego Bolko i Mieszko złożyli hołd lennywładcy czeskiemuWacławowi II (trzeci brat Kazimierz był jego lennikiem od 1289). Nie wiadomo, czy również Przemysław uznał się wtedy za lennika, jest to jednak bardzo prawdopodobne. W polityce wewnętrznej książę raciborski zapisał się w historii dwoma wydarzeniami: nadaniem w 1299 praw miejskich Raciborzowi oraz ufundowaniem tamże klasztoru Dominikanek.
Przemysław zmarł 7 maja1306 i został pochowany w klasztorze św. Jakuba w Raciborzu. Pozostawił po sobie jednego syna Leszka, który odziedziczył po nim całość dziedzictwa (z wyjątkiem Wodzisławia Śląskiego, który został oddany jako oprawa wdowia Annie), oraz dwie lub trzy córki: Annę (żonę Mikołaja II księcia opawskiego), Eufemię (przeoryszę w klasztorze dominikanek) i być może także Konstancję.