Roman Ślęzak
Data i miejsce urodzenia
|
20 lutego 1909 Baranów Sandomierski
|
Data i miejsce śmierci
|
2 lipca 1968 Nisko
|
Zawód, zajęcie
|
nauczyciel
|
Stanowisko
|
dyrektor Państwowego Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Czarneckiego w Nisku
|
Roman Walenty Ślęzak (ur. 20 lutego 1909 w Baranowie Sandomierskim, zm. 2 lipca 1968 w Nisku) – nauczyciel muzyki, autor piosenki Rozszumiały się brzozy płaczące (piosenka ta została uaktualniona przez nieznanego autora, teraz znana jest szerzej jako Rozszumiały się wierzby płaczące)[1].
Roman Ślęzak urodził się 20 lutego 1909 roku w Baranowie Sandomierskim w biednej rodzinie chłopskiej[2]. Ukończył seminarium nauczycielskie w Rudniku nad Sanem w 1929 roku. Pracował w szkole powszechnej w Nisku i jako nauczyciel muzyki i śpiewu w Szkole Podoficerskiej Dla Małoletnich nr 3 w Nisku. Właśnie na potrzeby tej szkoły skomponował w 1934 (lub według innych źródeł w 1937)[3] roku dwie zwrotki piosenki Rozszumiały się brzozy płaczące (piosenka powstała do melodii marsza Pożegnanie Słowianki). Wkrótce pieśń ta rozpowszechniła się wśród wojskowych w okolicach Niska, a w czasie drugiej wojny światowej stała się jedną z najpopularniejszych piosenek wśród polskich partyzantów. W czasie II wojny światowej Roman Ślęzak mieszkał w Nisku oraz był członkiem Tajnej Organizacji Nauczycielskiej i prowadził zajęcia na tajnych kompletach. Został na kilka tygodni aresztowany przez Niemców[4]. We wrześniu 1945 roku rozpoczął pracę w państwowym gimnazjum (potem przekształconym w liceum) w Nisku. Blisko współpracował z lokalnym harcerstwem i opiekował się szkolną orkiestrą; stworzył również kilka utworów muzycznych[1]. W 1952 roku ukończył studia zaoczne na Wydziale Biologii Państwowej Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Krakowie. Przez 15 lat był dyrektorem Państwowego Liceum Ogólnokształcącego im. Stefana Czarneckiego w Nisku[2]. Zmarł w 1968 roku w Nisku[5].
Z okazji 100-lecia jego urodzin w 2009 roku w Publicznej Szkole Podstawowej w Baranowie Sandomierskim odbyły się specjalny, jemu dedykowany program artystyczny[6]. Romana Ślęzaka upamiętnia również dziedziniec Liceum Ogólnokształcącego obsadzony na jego pamiątkę wierzbami[2].
Przypisy