Stosunkowo duża liczba mieszkańców w porównaniu do niewielkiej powierzchni, na której rozciąga się osiedle podmiejskie sprawia, że Przeźmierowo stanowi jedną z największych i najgęściej zaludnionych wsi w województwie wielkopolskim[6].
Na północno-zachodniej części Przeźmierowa znajduje się Osiedle Ptasie.
Historia
Nazwa wywodzi się od imienia Przezmir zapisanego w XII wieku. Jeden z zapisów nazwy brzmiał Przezmirowo[7][8].
W latach trzydziestych XX wieku zaprojektowano tu jedno z pierwszych osiedli podmiejskich Poznania o nazwie Przeźmierów. Teren należał do dóbr Plucińskich ze Swadzimia, a projekt zakładał budowę domów na obszarze pomiędzy obecnymi ulicami Dąbrowskiego i Bukowską (północ-południe), folwarkiem Baranowo i Ławica na wschodzie oraz terenami Wysogotowa na zachodzie. 8 kwietnia 1932 wydano decyzję o parcelacji około tysiąca działek budowlanych pod planowane osiedle. 29 września 1933 Urząd Wojewódzki wydał zgodę na zmianę użytkowania majętności leśnej Swadzim i stworzenie osiedla mieszkaniowego. W centrum zaprojektowano boisko, szkołę (z drugim boiskiem), kościół i rynek. Wokół tego założenia rozlokowano ekskluzywną dzielnicę willową, dzielnicę leśną, przemysłową, park i cmentarz. Pełną realizację tego projektu przerwały działania II wojny światowej (Niemcy nadali wsi okupacyjną nazwę Neusiedeln[9]). Obecnie czytelne są tylko fragmenty założenia, które można przyrównać do amerykańskich urban village[10].
Powierzchnia i ludność
W 2019 r. miejscowość ta liczyła 6571 mieszkańców[2]. Powierzchnia sołectwa obejmuje 3,612 km², co daje gęstość zaludnienia rzędu 1819 osoby/km²[11].
Obiekty
W Przeźmierowie znajdują się między innymi: Szkoła Podstawowa im. Arkadego Fiedlera, kościół pw. św. Antoniego Padewskiego, Park im. Stanisława Kanikowskiego, Centrum Kultury Gminnego Ośrodka Kultury SEZAM, Rynek, Pasaż w Przeźmierowie, oraz sławna giełda samochodowa. W granicach Przeźmierowa znajduje się również tor samochodowy Tor Poznań oraz port lotniczy Poznań-Ławica. W Przeźmierowie działa klub lekkoatletyczny UKS Sprint Przeźmierowo.
Na północ od Przeźmierowa wypływa rzeczka Przeźmierka.
Henryk Edward Bakalarczyk pseud. "Gida"[16][17] (1948-2019) –artysta, plastyk, malarz, metaloplastyk, rzeźbiarz, członek Związku Polskich Artystów Rzeźbiarzy, członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Biograficznego w Cambridge, założyciel i pierwszy prezydent Poznańskiego Klubu Międzynarodowej Federacji Kiwanis, współtwórca ART GALLERY GIDA Ateleir przy ul. Leśnej 64, syn prof. Jana Bakalarczyka, ojciec Huberta Bakalaczyka
Jacek Hałas[18] – absolwent Akademii Sztuk Pięknych, muzyk, śpiewak, tancerz, współtwórca formacji folkowych (Bractwo Ubogich, Muzykanci, Ket Jo Barat, Lautari, Kwartet Wiejski, Nomadzi Kultury), projektów artystycznych (Poznański Dom Tańca, Tikkun, the Book) oraz teatralnych (z Teatrem Strefa Ciszy, Cinema, Schola Węgajty), popularyzator wiedzy na temat folkloru
prof. n. med. Zdzisław Huber[19] (1930-2011) – lekarz medycyny, pracownik naukowy, neurochirurg, epileptolog, neurolog, psychiatra, neurofizjolog, autor ponad 250 publikacji naukowych z dziedziny neurochirurgii, epileptologii, neurologii, psychiatrii i neurofizjologii, malarz, pisarz, odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu „Polonia Restituta”, Złotym Krzyżem Zasługi, Honorowym Odznaczeniem Polskiego Czerwonego Krzyża oraz tytułem „Przyjaciel Dziecka” Polskiego Towarzystwa Dzieci
Stefan Gąsiorowski[20] (1878-1951) – inicjator budowy i współfundator Schroniska Księgarza Polskiego przy ulicy Leśnej 62 w Przeźmierowie, prezes Stowarzyszenia Księgarzy Polskich, księgarz, wydawca, bibliofil, syn Kazimierza Gąsiorowskiego, pracownik Drukarni Hermanna Schwantesa i Drukarni Księgami św. Wojciecha w Poznaniu
Maria Apolinarska[21] – nauczycielka w szkołach: w Przeźmierowie i Lusowie, w latach 1949-76 dyrektorka Szkoły Podstawowej w Przeźmierowie, uhonorowana statuetką i tytułem Aktywny Lokalnie
Bohdan Smoleń[22] – filantrop, założyciel Fundacji Stworzenia Pana Smolenia aktor, piosenkarz, satyryk, artysta kabaretowy, członek kabaretu "Tey"
dr Gabriela Dziamska-Lenart[23] – językoznawczyni związana z Instytutem Filologii Polskiej (Zakład Frazeologii i Kultury Języka Polskiego, Pracownia Leksykograficzna) Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, wykładowczyni na Uniwersytecie im. Adama Mackiewicza w Poznaniu
Janina Wanda Sulerzyska-Głogowska[26] (1886-1973) – arystokratka, działaczka oświatowa, nauczycielka, właścicielka przedwojennej 6-klasowej Prywatnej Szkoły Powszechnej przy ul. św. Marcin w Poznaniu, wykładowczyni historii, religii, języków: polskiego, francuskiego, współautorka podręcznika Pisownia polska w ćwiczeniach z zastosowaniem najnowszych zasad: stopień średni (1919), autorka Jak pisać bezbłędnie? zasady pisowni: pospolite błędy językowe (Poznań 1923)
Tadeusz Głogowski[27] – działacz Komitetu Urządzania Przeźmierowa, filolog germański, wykładowca Państwowego Gimnazjum i Liceum im. Jana Kantego w Poznaniu, nauczyciel fizyki, organizator szkolnictwa powszechnego w Gorzowie, lektor języka niemieckiego w Wyższej Szkole Rolniczej w Poznaniu, darczyńca fisharmonii w nieistniejącym już kościele w Przeźmierowie
Stefan Siebert[28] – społecznik, radny, członek Rady Sołeckiej Przeźmierowa, organizator imprez rekreacyjno-sportowych dla młodzieży i dorosłych na terenie gminy, przewodniczący Społecznego Komitetu Budowy Hali Sportowej i Komitetu Budowy Zespołu Boisk Sportowych przy Szkole Podstawowej w Przeźmierowie, odznaczony honorem "Zasłużony Dla Gminy Tarnowo Podgórne", znacząco przyczynił się do rozwoju sieci telefonicznej Przeźmierowa, Baranowa i Wysogotowa.
Roman Kanikowski[29] – wilnianin, urzędnik państwowy
Stefan Wiśniewski[29] – złotnik i mistrz Polski w boksie
Janina Stroińska-Pelczar[30] – nauczycielka, malarka, popularyzatorka wiedzy o polszczyźnie, członkini zespołu redakcyjnego lokalnych pism: bezpłatnego miesięcznika Przeźmierka i Głosu świętego Antoniego - miesięcznika parafii pw. św. Antoniego Padewskiego, autorka podręczników, opracowań i pomocy dydaktycznych dla szkół podstawowych i średnich
Komunikacja
Położona około 10 km od centrum miejscowość połączona jest z miastem przez linie autobusowe podmiejskie obsługiwane przez Przedsiębiorstwo Komunikacyjne TPBUS Tarnowo Podgórne:
↑Nieoficjalna nazwa lasku położonego na zachód od Przeźmierowa.
↑a, URZĄD MARSZAŁKOWSKI WOJEWÓDZTWAU.M.W.WIELKOPOLSKIEGOURZĄD MARSZAŁKOWSKI WOJEWÓDZTWAU.M.W., Departament Rolnictwa i RozwojuD.R.R.WsiDepartament Rolnictwa i RozwojuD.R.R., Wielkopolska Odnowa Wsi 2013-2020, 25 marca 2013. Brak numerów stron w książce
↑Jacek Kotus, Natura wielkomiejskich sąsiedztw. Analiza subsąsiedzkich i sąsiedzkich terytorialnych podsystemów społecznych w Poznaniu, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 2007, s. 153, ISBN 978-83-232182-9-6
↑a, Przeźmierka nr 4/kwiecień 2014, „bezpłatny miesięcznik Przeźmierka”, kwiecień 2014. Brak numerów stron w czasopiśmie
↑a, Bezpłatne czasopismo Sąsiadka~czytaj / nr 12 (309), „Sąsiadka - Czytaj | Bezpłatne pismo Gminy Tarnowo Podgórne”, grudzień 2016. Brak numerów stron w czasopiśmie
↑MałgorzataM.JańczakMałgorzataM., Przewodnik Katolicki artykuł "Drzewko dla Babci Nonci", „Przewodnik Katolicki”, 8 stycznia 2016. Brak numerów stron w czasopiśmie
↑JolantaJ.Ignatowicz-SkowrońskaJolantaJ., Recenzja dorobku naukowego, dydaktycznego i organizacyjnego dr Gabrieli Dziamskiej-Lenart. W związku z postępowaniem o nadania stopnia doktora habilitowanego, 16 marca 2019. Brak numerów stron w książce
↑Prof. Aurelia Nowicka - wspomnienie [online], Parafia pw. Św Antoniego Padewskiego w Przeźmierowie | Archidiecezja Poznańska [dostęp 2021-06-21] [zarchiwizowane z adresu 2021-06-24](pol.).
↑GrzegorzG.LeonhardGrzegorzG., Sąsiadka - Czytaj | Bezpłatne pismo Gminy Tarnowo Podgórne, grudzień 2016. Brak numerów stron w książce
↑GrzegorzG.LeonhardGrzegorzG., Sąsiadka - Czytaj nr 7 (208) - lipiec 2014, „Sąsiadka - Czytaj | Bezpłatne pismo Gminy Tarnowo Podgórne”, lipiec 2014. Brak numerów stron w czasopiśmie