Puchar Europy Środkowej to pierwsze w Europie międzynarodowe rozgrywki piłkarskie, które odbywały się w latach 1927-1960, w których o mistrzostwo rywalizowały między sobą reprezentacje Europy Środkowej.
Historia
Na początku XX wieku jednym z głównych ośrodków rozwoju piłki nożnej w Europie kontynentalnej były miasta Austro-Węgier, których czołowe kluby od 1897 roku grały w turnieju zwanym Challenge Cup. Po upadku imperium w wyniku I wojny światowej, państwa powstałe na jego terytorium nadal wiodły prym w rozwoju tego sportu. W szczególności niektóre z pierwszych profesjonalnych lig piłkarskich w Europie powstały w Austrii (1924), na Węgrzech (1925) i Czechosłowacji (1926).
W celu dalszej promocji piłki nożnej i przywrócenia sportu w regionie, Sekretarz Generalny Austriackiego Związku Piłki Nożnej Hugo Meisl w lipcu 1927 roku podjął szereg inicjatyw mających na celu organizację międzynarodowych turniejów z udziałem reprezentacji narodowych i niektórych klubów w krajach Europy Środkowej. Jedną z takich inicjatyw był Puchar Europy Środkowej z udziałem reprezentacji narodowych, którego pierwsze mecze odbyły się we wrześniu 1927 roku.
Turniej został pierwotnie nazwany imieniem Antonína Švehli (Pohár Švehla), premiera Czechosłowacji i jednego z założycieli turnieju, a od 1954 roku turniej stał się znany jako Dr. Gerö Cup, nazwany na cześć dyrektora Austriackiego Związku Piłki Nożnej, austriackiego ministra spraw zagranicznych i byłego sędziego pucharu Josef Gerö. W literaturze niektórych uczestniczących krajów Puchar był rozgrywany pod różnymi nazwami, w krajach niemieckojęzycznych nazywał się Europapokal lub Europameisterschaft, na Węgrzech – Európa Kupa, we Włoszech – Coppa Internazionale, w Czechosłowacji – Mezinárodní póhar.
W pierwszym turnieju uczestniczyły reprezentacje założycieli: Austrii, Węgier, Czechosłowacji i Włoch[1]. Później do czterech krajów założycielskich dołączyła Szwajcaria, a następnie w 1955 roku Jugosławia. W turnieju wzięły udział także drużyny z Polski i Rumunii, ale ich związki piłkarskie odmówiły udziału w meczach z profesjonalistami, dlatego grały tylko z amatorskimi reprezentacjami.
Turniej odbywał się w systemie każdy z każdym, w którym rywalizujące ze sobą drużyny spotkały się dwukrotnie (jeden u siebie i jeden na wyjeździe). Zwykle turniej trwał 2-3 lata, a ostatnie turnieje przez 5 lat. Turniej został wyeliminowany w 1960 roku wraz z nadejściem Mistrzostw Europy.
Medaliści Pucharu Europy Środkowej
Klasyfikacja medalowa
Lp.
|
Reprezentacja
|
Miejsca na podium
|
Zwycięskie sezony
|
|
|
|
1.
|
Włochy |
2 |
1 |
0
|
1927–1930, 1933–1935
|
2.
|
Austria |
1 |
2 |
2
|
1931–1932
|
3.
|
Węgry |
1 |
1 |
2
|
1948–1953
|
4.
|
Czechosłowacja |
1 |
1 |
1
|
1955–1960
|
Zobacz też
Przypisy
Bibliografia